31 Ekim 2016 Pazartesi

Buradayım / Clelie Avit


"İçi darmadağın bir çanta gibi hissediyorum kendimi. Bir dolu şeyin iç içe geçtiği bir çanta."

Elsa, geçirdiği bir kar kazası sonucu beş aydır hastanede komada olan bir genç kızdır. Aynı hastaneye kız kardeşi için gelen Thibault kardeşinin sebep olduğu kaza yüzünden kardeşiyle konuşmayı reddederken kendini Elsa'nın odasında bulur. O andan sonra komadaki bu genç kızla arasında garip bir bağ oluşurken Elsa'nın etrafındaki tüm sesleri duyup, Thibault'un sesiyle yaşama tutunma gücünü kendinde bulması mucize gibidir. Oysa Elsa'yı kötü bir haber bekliyordur, fişini çekmek için gün saydıkları gerçeği...

"Bırakalım aramızdan biri hala becerebiliyorken hayal kurmaya devam etsin."



Daha en başından çok sade, yalın, ve akıcı cümleleri var kitabın. Öylece okurken sayfalar nasıl akıp gidiyor anlamıyorsunuz. Bir Elsa'nın ağzından, bir Thibault'un ağzından anlatılıyor olaylar. İkisi hem çok farklı hem de bir o kadar benzer karakterler aslında. İkisi de hayata daha sıkı tutunmak için bir arayış içindeler. Birbirlerine can simidi gibi sarılırken umutları kuvvetleniyor. Bu yalınlığın içindeki sıcaklık iyi geliyor okurken insana. Bir umudun yeşermesinin verdiği hissi seviyor insan.

"Üşüyorum... Hava soğuk olduğundan değil, şu halimde bana sarılıp beni teselli edecek bir kucak olmadığı için üşüyorum."

Bu kadar sade cümleleriyle nasıl oldu bilmiyorum ama kendimi kitaba kapılmış ve meraktan dayanamaz halde okurken buldum kendimi. Sizler de kolay okunur ama bir o kadar da yalınlığı içinde etkileyici ve kalbe dokunur bir kitap arıyorsanız Buradayım'a bakabilirsiniz.

Sevgilerle